Alireza Javanmardعلیرضا جوانمرد، زادهٔ سی ام مرداد سال هزار و سیصد و پنجاه و هفت هجری خورشیدی در تهران است. تحصیلات رسمی او در رشتهٔ مهندسی مکانیک است؛ مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه علم و صنعت تهران اخذ کرده و کارشناسی ارشد را از دانشگاه صنعتی اصفهان. او از سال هفتد و هفت در نشریهٔ طنز گل آقا (هفته نامه و ماهنامه) به عنوان نویسنده و عضو تحریریه تا پایان انتشار آن نشریه فعالیت می کرد. در عین حال از سال هزار و سیصد و هفتاد و شش در هنرستان داستان و بعدها مدرسهٔ داستان به مشق درس داستان پرداخته است و خود را دانش آموز همیشگی این مدرسه می داند. بارها برندهٔ جوایزی در جشنواره های داستان نویسی، طنزنویسی و فیلمنامه نویسی شده است. از وی مجموعه داستان کوتاهِ پیشانی نوشت ها و رمانِ بلند شو قهرمان منتشر شده است. در کارنامهٔ او نگارش چند فیلمنامه برای تلویزیون ایران و ساختن دو فیلم آزاد داستانی سی دقیقه ای نیز هست. او در مصاحبه ای که نکرده، گفته است جیمز جویس در کتاب پرترهٔ مرد هنرمند در روزگار جوانی نوشته است که مرد هنرمند خدمتگزار ایده های خویش است و اسکار وایلد در کتاب تصویر دُرِیان گِرِی چنین گفته که هر پرتره ای که با احساس کشیده شود، پرتره ای از خود هنرمند است، نه از کسی که موضوع نقاشی است. من ساده دلانه این جملات را باور کرده ام و باورمندانه به آن ها عمل کرده ام. به همین جهت، متناسب با همین ساده لوحی که مخصوص باورمندان است، ابلهانه پنداشته ام که هنرمندم و همیشه تلاش کرده ام پرتره های بااحساس بکشم و جز به ایده های خود، به چیز دیگری فکر نکنم. فراموش کرده ام بعد از کشیدن پرترهٔ خود در قالب پرتره های دیگران، باید آن را جایی عرضه کنم. یعنی آن چنان ابلهانه در احساس خود غرق می شوم که یادم می رود این پرتره، بعد از تولید، باید یک اتفاقی برایش بیفتد و به عبارت دیگر، ارباب قدرت و ثروت و شهرت و رسانه را به کلی فراموش می کنم.بارها گمان کرده ام که انتشار نوشته هایم، حداقل به این صورت که من می نویسم چه فایده دارد؟ من حس می کنم گویندهٔ یک رادیو در یک ایستگاه رادیویی شخصی متروک هستم که طول موج فرستنده اش روی هیچ گیرنده ای دریافت نمی شود. واقعاً بی فایده است.ارسطو در جملات آغازین کتاب مابعدالطبیعهٔ خود، فلسفه را می ستاید از این حیث که جز به خاطر خود، فایدهٔ دیگری ندارد. من نیز با تأسی از ارسطو و با تسلای فلسفه، نوشته هایم را منتشر می کنم.علیرضا جوانمرد، در روزی از روزگاران به گاهی که چون زادروزش دقیقاً به تاریخ هجری شمسی و قمری و میلادی قابل بیان خواهد بود و در مقیاس تاریخ بشر، آن روز، زود خواهد بود، سر به تیرهٔ تراب فرو خواهد کرد تا روز دا Read More Read Less